تجدید نظر در رابطه!

من به شخصه ترجیح می دهم رابطه های مجازی مجازی باقی بمانند. چون وقتی یک رابطه ی مجازی بوجود می آید، اغلب این فرصت را داریم که شاید بیش از حد خوش بینانه به طرف مقابل نگاه کنیم و معمولا با تبدیل شدن این رابطه به یک رابطه ی واقعی بعضی وقت ها اشتباه بودن حدس و گمان هایمان درباره ی طرف مقابل زیاد خوشایند مان نیست.

سلام استاد مطلب خوبی بود.موفق باشید.

من فکر می کنم اصل و اساس رابطه های مجازی با واقعی فرق داره و ازوما نباید به رابطه ها واقعی منتهی بشه. ولی اگه مدت زمان این رابطه ها طولانی بشه هم چون ابتدای رابطه ، رابطه با اندیشه ها و تفکرات شخص بود میتونه جالب باشه.. ولی الزام آور نیست

بادبان قلمم را بالا می کشم و می گویم هم این و هم آن.یعنی یه چیزی بین این دوتا که اصلا یه جورایی معلوم نیست چی هست!اما خوبیش اینه که هیچ کسی رو دفع نمی کنه!دنیای مجازی این امکان رو به آدم می ده که در زمان نچندان زیادی آدمایی رو که دوست داره پیدا کنه!در مورد اینکه آدم در دنیای مجازی کمتر مجبور به تحمل دوستی هاست و یا اینکه می تونه خیلی راحت یه ارتباط رو کش دار کنه یا برعکس قیچیش کنه باهاتون موافقم.اما خب دنیای واقعی هم واسه ی خودش عالمیه!گاهی یک اشتباه یا یک برخورد خیلی ساده می تونه پایه گذار یه دوستی خیلی عمیقتر باشه.یه دوستی که گاه چیزی فراتر از یک رفاقت ساده است.اما همین که دنیای مجازی بوجود اومده و توی اون این رابطه ها هست خودش می تونه یک دلیل قانع کننده باشه که دنیای واقعی نتونسته و نمی تونه تمام اون چیزی رو که ما از دوستی ها و روابطمون می خوایم رو برامون فراهم کنه! مهم اینه که اینا رو جایگزین هم نکنیم.هر کدوم یه سهمی دارن که اصلا به این راحتی ها قابل انتقال به بقیه نیست!

سلام استاد، در زندگی کنونی رابطه مجازی بخشی از زندگی است و روز به روز گسترش پیدا میکنه و بر جنبه های مختلف زندگی تاثیر می گذاره. در واقع دنیای مجازی یک واقعیت است و لازم است زندگی جدید را با آن هماهنگ کرد. نه می شود نادیده گرفت و نه می شود غفلت کرد. اتفاقاً یکی از همکلاسیهای ما از طریق چت با یه خانمی از استان دیگه ای آشنا شد و این آشنایی کمتر از یک هفته به دوستی و کمتر از یک ماه به ازدواج ختم به خیر شد. الان هم زندگی خوبی دارن. زین پس شاهد ازدواجهای زیادی از این نوع خواهیم بود! اما در مورد نوشته استاد احمدنیا؛ نظر شما کاملا مورد قبول است و من هم تجربه زیادی از این نوع داشتم.

من پرسپوليس رو بيشتر از پاس دوست دارم!! مي گم اگر مي شه جاي پاس يه كلمه ديگه به كار ببريد!!

پ.ن:
 من اعتراض دارم استاد به اين پستتون. اگر قرار باشه اينطوري باشه پس تكليف ما خبرنگاراي بدبخت كه همه اش بايد مصاحبه بگيريم چي مي شه؟؟؟!

در دایرهء قسمت، ما نقطهء تسلیمیم/لطف آنچه تو بنمائی، حکم آنچه تو فرمائی

البته كه شما درست ميگوييد ولي بارعايت كردن حقوق ديگران يعني فرهنگ سازي ميتوانيم باكمال آرامش به اين قضايا نگاه كنيم .البته اكثر وسايل طراحي شده توسط غربي ها ويا كساني كه هم دين ومذهب ما نيستند نمي تواند براي مصارف عقيدتي ما بكار برود مثلا شايد همسري برنتابد كه شوهرش رابطه مجازي حتي درحيطه كاري هم با يك خانم ديگر داشته باشد چه برسد به چارچوب و غيره

وقتی از نگاه خودمون به این موضوع فکر می کنیم خیلی معقوله ولی وقتی طرف مقابل به خاطر این تاخیر ما مجبوره در حالت استندبای بمونه داستان فرق می کنه. اگه استندبای مونده باشید، حتماً حرفمو خوب حس می کنید. البته شایدم از اون دسته آدمایی باشید که بیشتر دوست دارید دیگران رو استندبای بذارید!